14 dni na zwrot produktów
Kiedy siać owies ? – zalecane terminy wysiewu
Owies jary jest chętnie wysiewany na polskich polach. Jest głównie uprawiany na glebach słabszych, choć znajduje się także na glebach dobrych klas bonitacyjnych, na których potrafi wysoko plonować. W ofercie zaczął pojawiać się także owies ozimy, który cieszy się bardzo dużym zainteresowaniem ze względu na lepsze wykorzystanie wody z okresu zimowego co pozwala uzyskiwać wyższe plony.
Kiedy siać owies jary?
Owies jary nie potrzebuje wysokiej średniej dobowej temperatury do wschodów. Posiada natomiast jedne z najwyższych potrzeb wodnych ze zbóż jarych. Z tego względu zaleca się wysiewać go możliwie jak najwcześniej w momencie gdy tylko jest możliwość wjechać w pole z uprawkami i siewem. Owies jest rośliną dnia długiego co sprawia, że wczesny termin siewu pozwala dobrze rozbudować system korzeniowy i dobrze rozkrzewić rośliny. Wczesny siew owsa powoduje także szybsze przejście przez początkowe fazy rozwojowe co przekłada się na zmniejszenie porażenia przez choroby grzybowe czy atak szkodników, a w finalnym rozrachunku na wzrost plonu ziarna.
Termin wysiewu owsa
Rozpoczęcie uprawy owsa jest dość ściśle powiązane z położeniem na mapie Polski. Umiejscowienie to ma wpływ na długość i czas rozpoczęcia okresu wegetacji. Na kiedy więc przypada optymalny termin siewu owsa jarego?
W Polsce południowo-zachodniej, która jest najcieplejszym miejscem naszego kraju siewy w optymalnym terminie można rozpoczynać już początkiem marca i powinny one trwać w okresie 10-20 marca. W centralnej części kraju termin optymalny przypada na czas 15-25 marca, a w części wschodniej i północnej od 25 marca do 5 kwietnia. W Polsce północno-wschodniej natomiast od 25 marca do 10 kwietnia. Warto jednak brać pod uwagę aktualnie występującą pogodę długoterminowa i sytuację na polach. Jeżeli istnieje możliwość wysiewu owsa we wcześniejszym terminie to warto to zrobić ze względu na wyżej wymienione korzyści, a trzeba również mieć na uwadze, że późniejsze ochłodzenie nie wpływa niekorzystnie na rozwój roślin ponieważ, owies ma niskie wymagania termiczne w początkowym okresie wzrostu, a do kiełkowania potrzebuje tylko temperatury 2-3 °C.
Natomiast każde opóźnienie siewu objawia się wolniejszym wzrostem początkowym co odbija się na tempie wzrostu podczas całej wegetacji oraz na większej podatności na suszę i inne niekorzystne czynniki co powoduje automatycznie spadek plonowania.
Siew owsa
Przed wysiewem owsa należy dobrać odpowiednio odmianę do stanowiska glebowego. Warto wziąć pod uwagę klasę bonitacyjną gleby, pH gleby, oraz stosunki wodno-powietrzne. W przypadku zakwaszenia gleby po zbiorze przedplonu należy przeprowadzić zabieg wapnowania. Siew powinien być poprzedzony staranną uprawą gleby. Zalecana głębokość siewu owsa to 2-3 cm. Wysiew na taką głębokość pozwoli roślinom dobrze się ukorzenić, ale również dość szybko wzejść. Najpopularniejszy rozstaw rzędów oscyluje w okolicy 10-12 cm. Gęstość siewu jest ustalona i zakładana norma wysiewu wynosi 500-650 ziarniaków/m2 . Jest to ważne ze względu na fakt, że plon owsa uzyskuje się z pędów głównych.
Jest to nowa alternatywa dla uprawy owsa jarego. Zalecany termin wysiewu owsa ozimego przypada od 20 września do 10 października. W przypadku formy ozimej bardzo ważne jest przyłożenie się do uprawy gleby, aby łoże siewne było dość dobrze zagęszczone, a na wierzchu gleby tak uprawiona, aby nie znajdowały się bryły utrudniające odchwaszczanie. Siew na głębokość 3-4 cm i dość dobrze zagęszczona gleba pozwala lepiej przezimować roślinom.
Uprawa owsa ozimego - zalety
Posiadanie genu mrozoodporność - owies ozimy w przeciwieństwu do formy jarej posiada gen mrozoodporności, który predysponuje go do przezimowania w warunkach ostatnio panujących w Polsce zim z niewielkimi i krótkoterminowymi spadkami temperatur oraz niewielką ilością opadów śniegu.
Wcześniejszy start wiosną - wejście w spoczynek zimowy w fazie 3-4 liści lub w fazie krzewienia pozwala uprawie owsa ruszyć dużo szybciej wiosną. Jest to szczególnie ważne ze względu na wykorzystanie wilgoci zmagazynowanej w glebie po okresie zimowym. Wykorzystanie wody przez zboża ozime jest dużo większe niż przez zboża jare ze względu na dużo lepiej rozbudowany system korzeniowy oraz przez lepsze wykorzystanie czasu w lutym i marcu, w którym warunki wodne są na dobrym poziomie.
Lepsze wykorzystanie składników pokarmowych - rośliny ozime wykorzystują w dużo większym stopniu składniki pokarmowe takie jak azot, fosfor, potas, siarkę, magnez czy wapń. Jest to uwarunkowane dłuższym trwaniem wegetacji tych roślin w okresie, w którym dostępna jest woda. Zboża ozime wytwarzają także dłuższy system korzeniowy co procentuje pobieraniem składników z głębszych warstw gleby.
Pozostawienie dobrego stanowiska dla roślin następczych - owies jest uważany za roślinę fitosanitarną. Owies poprzez korzenie wytwarza alkaloid, który zapobiega rozwojowi grzybów, który odpowiadają za powstawanie chorób podsuszkowych groźnych w uprawie zbóż. Z tego powodu owies jest bardzo pożądany w płodozmianie zbożowym.
Wyższy potencjał plonotwórczy - owies ozimy ze względu na wszystkie aspekty uwzględnione wyżej posiada wyższy potencjał plonowania co powinno przekładać się na lepszy efekt ekonomiczny z uprawy.
Wcześniejszy termin zbioru - owies ozimy dojrzewa i jest gotowy do zbioru około 2 tygodnie szybciej niż forma jara. Umożliwia to lepiej przygotować glebę przed siewem kolejnych upraw.